Uloga leptina u nutritivnom statusu i inflamaciji

Leptin je proteinski hormon, molekulske težine 16 kDa. Glavno mjesto sinteze leptina su adipociti subkutanog bijelog masnog tkiva. On se sintetiše proporcionalno masi adipocita i stoga se povećava kod gojaznosti i smanjuje u slučaju pothranjenosti. Svoje dejstvo ostvaruje preko leptinskih receptora, koji pripadaju citokinskim receptorima. Njegova primarna uloga je da učestvuje u regulaciji unosa hrane i potrošnje energije, signaliziranjem u hipotalamusu za suzbijanje apetita i povećanje potrošnje energije . Međutim, leptin takođe može da prenese energetski status drugim sistemima u tijelu, uključujući imuni sistem. On  utiče I na urođeni I na stečeni imunitet. Pošto koncentracija leptina u serumu varira u zavisnosti od nutritivnog statusa, ovaj molekul ima dvostruku ulogu i u kontroli metabolizma I u modulaciji imunoloških odgovora. Hipoleptinemija u malnutriciji je povezana sa imunosupresijom i povećanim rizikom od infekcija, a hiperleptinemija u gojaznosti sa hroničnom inflamacijom  niskog stepena, koja doprinosi razvoju hroničnih i autoimunih bolesti. Sadašnja i  buduća istraživanja  su usmjerena na dalja ispitivanja  fiziologije leptina  i njegovu primjenu kao terapijskog sredstva.