Morfološke karakteristike struktura srednjeg mozga u progresivnoj supranuklearnoj paralizi

Progresivna supranuklearna paraliza (PSP) je heterogena, rapidno progresivna neurodegenerativna bolest koja dovodi do poremećaja pokreta oka, posturalne nestabilnosti, akinezije i kognitivnog deficita. Smatra se sporadičnom bolešću, podjednako obolijevaju pacijenti oba pola i postoji genetska, familijarna predispozicija, sa markerima na hromozomu 17q21. Riječ je o drugom najčešćem obliku neurodegenerativnog parkinsonizma nakon Parkinsonove bolesti. PSP predstavlja tauopatiju sa depozitima neurofibrilarne klubadi u neuronima i glijalnim ćelijama, te prisustvom neuropilnih niti  i grozdastih astrocita u različitim regionima mozga. Slična patohistološka slika se vidi i kod drugih tauopatija, zbog čega je patološka dijagnoza PSP komplikovana. Unazad nekoliko godina pokazalo se da se bolest može manifestovati kroz nekoliko različitih fenotipova i da se simptomi preklapaju sa drugim neurodegenerativnim bolestima, naročito Parkinsonovom bolešću. Ne postoje biološki markeri za antemortem dijagnozu PSP. Bolest brzo napreduje, progresivno se povećava funkcionalna nesposobnost pacijenta i završava letalno, pet do deset godina nakon pojave simptoma. Uprkos kliničkim studijama koje se trenutno sprovode, za PSP ne postoji terapija niti lijekovi koji bi modifikovali njen tok.