Strategije u književnom prevođenju: Istorijski pregled

Monografija predstavlja sistematičan istorijski pregled strategija u književnom prevođenju, zasnovan na temeljnoj dihotomiji između doslovnog i slobodnog metoda kao ključnog analitičkog okvira. Polazeći od teorijskih definicija i modela prevođenja, rad prati razvoj prevodilačkih pristupa od antike do savremenog doba, ukazujući na promjenjivu dominaciju pojedinih metoda u zavisnosti od kulturnih, ideoloških i estetskih paradigmi. Posebna pažnja posvećena je ulozi prevoda kao retoričkog, teološkog i kulturnog čina u različitim istorijskim epohama, od antičkih rasprava Cicerona i Svetog Jeronima, preko srednjovjekovnih i humanističkih praksi, do modernih i postmodernih teorijskih koncepata.

U drugom dijelu rada analizira se razvoj književnog prevođenja na južnoslovenskom prostoru, s naglaskom na njegovu funkciju u oblikovanju kulturnog i jezičkog identiteta. Završna poglavlja komparativno sagledavaju razlike u razvojnim tokovima i dominantnim metodama prevođenja u evropskom i južnoslovenskom kontekstu, te razmatraju savremene izazove, uključujući uticaj globalizacije i digitalnih tehnologija, kao i redefiniciju uloge prevodioca u kontekstu mašinskog prevođenja i vještačke inteligencije. Monografija ima za cilj da ponudi koherentnu interpretativnu sintezu istorije prevodilačkih strategija i doprinese njihovom razumijevanju u savremenom teorijskom i praktičnom kontekstu.